به دانش آموزان فرصت فکر کردن بدهید :

یک بررسی در مورد معلمان، راجع به مقدار زمانی که صرف سوال می کنند، نشان می دهد که به نظر

آنان این امر معمولی است که وقتی سوالی را مطرح می کنند ، قبل از تکرار آن ، بیشتر از یک ثانیه

منتظر نمانده و فردی را برای جواب دادن صدا بزند ( رائو ۱۹۷۸،ص ۲۰۷ ). (دانش آموز اول که پاسخ داد ،

کمتر از یک ثانیه منتظر می ماند و سپس نفر بعدی را صدا می زند ) ( ص ۲۰۷) .

نتیجه ی این گونه رفتارها ، اغلب به وجود آمدن یک نوع دستپاچگی و تشویش در سوال و جواب هاست

که باعث ایجاد خستگی و نا امیدی در دانش آموزان و معلم می شود و تحریک فکر دانش آموز یا کیفیت

توضیح او را کاهش می دهد .به نظر رائو ، هنگامی که معلمان زمان پاسخ گویی به جواب را افزایش می

دهند ، چند چیز اتفاق می افتد ، طول جواب دانش آموز زیاد می شود، تعداد جواب های مناسب افزایش

می یابد ، وجود شکست در جواب دادن کاهش می یابد ،وقایع فکری - ذهنی افزایش می یابد ، شرکت

افراد کند بیشتر می شود و نظم در کلاس به طور هیجان انگیزی افزایش پیدا می کند . توبین و کاپی هم

در مطالعه ای پیرامون رابطه ی پیشرفت دانش آموزان و زمان پاسخ گویی ، نظر فوق را تایید کرده اند .

روش بهتر برای ایجاد نظم در کلاس این است که دانش اموزان را در حال فکر کردن نگه دارید نه لزوما

جواب  دادن به سوالات ، که در بیشتر کلاس های امروزی ، امری عادی است .

منبع :الفبای مدیریت کلاس درس ( روبرت تی . تابر) ترجمه : دکتر محمد رضا سرکار آرانی