بین آنچه می بینیم و آن چه مشاهده می کنیم تفاوت وجود دارد .یعنی بسیاری از چیزها را می بینیم  اما تنها برخی از آن ها را مشاهده می کنیم که در مشاهده ( دقت ) و ( هدف ) وجود دارد در حالی که ( دیدن ) از این دو فاکتور مهم بهره ای ندارد . در شرایط عادی ما بسیاری از رویدادها ، اشیاء و ... را می بینیم ، اما برخی از آن ها را مشاهده می کنیم آن چه مشاهده می شود در ذهن باقی می ماند یا به عبارتی آن چه در ذهن باقی می ماند ، همه ی آن چیزهای است که مشاهده شده اند .ما خیلی وقت ها از شیوه ی مشاهده و نقش مهم و موثر آن در نظام تعلیم و تربیت غافلیم ،و این غفلت به ضرر جریان پویای یاددهی -یادگیری خواهد بود .به عنوان نمونه یکی از موضوعاتی که معلم باید در همه ی مراحل یادگیری دانش آموز به آن توجه داشته باشد ، شناخت تفاوت های فردی آن ها است .بخش بزرگی از این شناخت از طریق مشاهده یعنی دیدن دقیق و هدفمند رویدادها و پدیده هایی که ردی از خود در ذهن باقی می گذارند حاصل می شود و آن چه از خارج از این نوع نگریستن باشد ( دیدن ) است .    

منبع : سنجش مشاهده ای (  بهمن قره داغی )